Schoolrestaurant

schoolrestaurant Wordpress 2016

Naar goede gewoonte bent u ook dit jaar van harte welkom op ons schoolrestaurant. Wij bieden u de keuze uit onderstaande gerechten. Speciaal voor groepen oud-leerlingen is er een prijsgunstige ‘all-in’-formule. Inschrijven kan tot 15 februari via secretariaat.aso@martinusasse.be of op 02 454 06 30.

  • tomatensoep met brood (2€)
  • duo kaaskroketten (6,50€)
  • kalkoengebraad met kruidensaus en fruit (15€)
  • varkenshaasje met Provençaalse saus (15€)
  • zalm op Normandische wijze (16€)
  • vegetarische schotel (16€)
  • ‘all-in‘-formule voor groepen oud-leerlingen (20€)

Ik zie je graag

En dame van middelbare leeftijd en een nog wat oudere heer die in de schoolomgeving “ik zie je graag”-kaartjes uitdelen met een cadeautje erbovenop … het AMOW-interventieteam is wellicht al voor minder ernstig lijkende situaties uitgerukt.

licht121

Gelukkig (ik had mij anders niet voor die kar laten spannen) ging het hier slechts over een goedbedoelde actie om de zichtbaarheid van het jonge grut én van de provincie Vlaams-Brabant te verhogen. De gratis LED-jes waren weliswaar niet high-tech maar in elk geval didactisch transparant en da’s altijd mooi meegenomen in een onderwijs-context. En in deze donkere dagen is even de aandacht vestigen op een niet te veronachtzamen aspect van verkeersveiligheid geen overbodige luxe. En of het werkt? Nou … ik heb enkele dagen later even mijn licht opgestoken bij de gele poort, en ja … ik heb het licht gezien.

licht123

van i1 … van i2 … van i3

Met een officiële laissez-passer hadden twee leerkrachten het al grondig uitgetest, en een paar anderen hadden er zich er al één enkele keer (of twee, of drie) onwederrechtelijk toegang toe verschaft. Maar dinsdag was het zover: de inhuldiging van ons nieuw digitaal-bordlokaal. Met drankje zonder hapje, én met een introductieles over hoe je het ding best wel (en best niet) gebruikt. Collega’s die er niet waren komen op een blacklist (wij vragen de lui van Smartschool om daar een plug-in voor te ontwerpen).

Wie zich de ex-ta(a)l(en)klas nog herinnert, weet dat er hard gewerkt is om er een modern en fris lokaal van te maken. Om een paar slimme en wellicht een paar minder goeie redenen zijn wij afgestapt van het merk Smartboard (dat is zooo jaren-2010 zeker?) en overgestapt naar i3-board. Ofte triple-aai. Klinkt in elk geval modern, en de software ziet er ook zo uit. Met cloudy-toepassingen en al. Nu nog de kinderziektes er wat uithalen. Voor het geval je nog niet het genoegen had er een lesje mee te pikken … op de foto hieronder voelt Thibault zich alvast in z’n sas als would-be leerkracht.

En volgens de belofte (of was het gewoon een mededeling) van de directeur mogen wij hopen op meer van dat: volgend jaar zou de aardrijkskundeklas op dezelfde manier een facelift ondergaan.

i3
i3

Een zalig en gelukkig

2016
2016

Een nieuw kerstverhaal mag u niet verwachten van mij. Het bestaat al, met onnavolgbare inhoud en in allerlei literaire varianten. U zult het deze keer dus moeten stellen met een  foto-impressie van onze geslaagde afsluiter van het semester en trimester. Kerstmaal (het award-winnende kraamkost zou toch wat oneerbiedig zijn), kerstviering (collega Capens  beperkte zich niet tot vier-stemmig maar kreeg de hele meute aan de samenzang) en kerst-workshops (nu ja …work …), ze passeren allemaal de revue. Nu nog het rapport (een sinecure) en wij kunnen twee weken lang onze batterijen opladen (hieronder een leerlingen-versie met diversiteitslabel).

20151218_kerst_07

« 1 van 2 »

Q.E.D.

Het is misschien niet helemaal pedagogisch verantwoord, maar elke leerkracht heeft zo wel zijn of haar favoriete klas. Daar wordt dan tijdens de komkommertijd in de leraarskamer al eens lyrisch over gedaan, tot ongenoegen van de collega die net die klas maar zo-zo vindt. Tijden één van die ontboezemingen kwam ik als uiteraard volkomen neutrale toeschouwer te weten dat die van … wacht! Nu moet ik een beetje voorzichtig zijn. Onze Nationale Zender heeft net ondervonden dat namen noemen een beetje tricky is en ik zal mij dus niet voor datzelfde gat laten vangen. Nee, ik ga op veilig spelen en hou het bij de initialen. Ik kwam dus te weten dat ‘die van 6 WE’ op hun manier eigenlijk best grappig kunnen zijn en ad rem. Daar waren niet alle collega’s meteen van overtuigd en het onderwerp werd bij gebrek aan unanimiteit terzijde geschoven.

Maar kijk, de waarheid heeft zo haar rechten. En die manifesteerden zich prominent tijdens mijn toezichtbeurt bij de examens van deze week. Ik was er zelf al een paar keer sterrelings voorbijgelopen, en het was dan ook mijn nog opmerkzamer collega Jonathan die er mij op wees. Eerst zag ik eerlijk gezegd niet veel meer dan de sobere maar toch niet onelegante zwarte sweater van leerling JL (u begrijpt het … ook hier moet ik mij tot initialen beperken) uit 6WE. “So what?” hoorden de leerlingen mij net niet mompelen. Het was dan ook links of rechts examen Engels. Tot mijn blik wat afdwaalde naar de lagere regionen van het stuk tricot, en daar wit op zwart een lijntje letters zichtbaar werd: “The Nightmare Before Christmas”, getekend Tim Burton. Ik keek weer op en liet mijn blik even ronddwalen. Vertrekkend bij de zwoegende JL, en verder langsheen alle andere onnoembare initialen: denkend, vertwijfeld, zwetend … the nightmare before christmas! Ondanks de pregnante omstandigheden slaagde ik er niet in een fijne glimlach te onderdrukken. Humor, getekend 6WE. Quod erat demonstrandum.

Strijd

20151113_quiz_pano
20151113_quiz_pano

De intellectuele strijd lag helemaal open dit jaar. Na de split van het topteam dat de voorbije edities niet uit de top-drie weg te slaan was en vorig jaar met glans won, stroomden de inschrijvingen binnen. Iedereen zag de kans schoon om eindelijk zelf te schitteren. Alleen door een paar logistieke handigheidjes werd een numerus clausus ei zo na vermeden. Over de reden van het forfait van de ploeg blijft het gissen. De geruchten over “stoppen op het toppunt van de roem” worden door de meeste analysten tegengesproken. Dat het ook maar iets te maken zou hebben met de recente onthullingen binnen de IAAF wordt echter evenzeer met klem ontkend.

Maar goed, lang hoefde er niet getreurd te worden over wat sommigen vooraf en met overdreven veel zin voor dramatiek een onthoofding van de competitie noemden. Zowel wat overbleef van de traditionele gegadigden als wat zich aanbood als nieuwsamengestelde ploegen toonde zich bijzonder competitief, op de niet geringe taak berekend, en bovendien uitermate sportief (de overgrote meerderheid althans: slechts één groepje ongeregeld -ik wik en weeg mijn woorden- diende tot de orde geroepen te worden). De ondertussen alom geroemde quizmaster-tandem De Grove – Willockx had hen ook nu weer een onnavolgbare mix van de meest diverse vragen voorbereid … en bracht deze in de enigszins ongewone en af en toe tegendraadse stijl die hen al zoveel jaar kenmerkt. Over travertijn en Marino Falco, Giorgio Armani en lokale Romeinse heirbanen, Turteltaksen en douanediensten … geen caleidoscoop, potpourri of macedoine die meer variatie ten toon spreidt dan hun vragenlijst. Met op strategische plaatsen wat opgaven rond oud-leerlingen-met-bekendheid erdoor gelardeerd. Dat had de directeur hen ongetwijfeld ingefluisterd: “Doe iets met oud-leerlingen … dat is goed voor de uitstraling”. Met zoveel ex-Walfergemmers bij de deelnemende ploegen was het wellicht geen sinecure, maar de vragen-opstellers hebben blijkbaar mooi om potentiële voorkennis heen geslalomd.

Bij het ter perse gaan van dit bericht had de definitieve uitslag mij nog niet via de officiële kanalen bereikt. Een doorgaans goed ingelichte bron lekte evenwel bovenstaande foto’s die het podium zouden moeten weergeven. En alhoewel de teamnamen vooralsnog ontbreken, is één ding is zeker: de besten hebben gewonnen. De besten van zij die deelnamen … dat spreekt voor zich.

« 1 van 3 »

Beweging

Toegegeven, het is onderwijl al de week na Allerheiligen en dus een beetje als vijgen na Pasen. Maar minstens aan de temperatuur valt daar niet veel van te merken, en u had ze nog te goed van mij: de foto’s (© onze directeur) van de Dag van de Jeugdbeweging. Ondertussen kan die jeugd na een week van enige inactiviteit alvast opnieuw in beweging komen. Toch voor even. Overmorgen staat immers opnieuw een vrije – weze het slechts have – dag op het programma. Met dank aan Sint-Maarten, de goedheiligman die naast onze patroonheilige niet alleen een échte kindervriend en cadeautjesleverancier is, maar ook nog eens een historische vredebrenger (in de mate dat wapenstilstand als proxy voor vrede kan doorgaan). Daarom een welgemeende hulde dus aan de man, nog steeds (en zelfs meer en meer) een diplomatieke wonderboy: je in deze tijd nog ongecontesteerd mogen bedienen van een échte Zwarte Piet … faut le faire (ik hoor op een maand afstand Nicolaas knarsetanden van onheilige woede).

Roundup

De alom gekende onkruidverdelger ligt niet meer zo goed bij al wie begaan is met onze gezondheid, maar toch: na twee oktoberweken van drukke schoolse en buitenschoolse activiteiten is het tijd voor een roundup.

De derdes-challenge

Tijdens de klasvormende dag voor het 3de jaar hadden onze gloednieuwe leerlingen in een vlaag van jeugdige overmoed hun leerkrachten uitgedaagd. Helemaal tegen de verwachtingen in (zowel van ervaren insiders als van lepe bookmakers) hadden deze laatsten de uitdaging … verloren. Of dit een gevolg was van een uitermate talentrijke lichting derdejaars dan wel van het gebruik van sjoemelsoftware door deze of gene partij, dat wordt momenteel nog onderzocht. Feit is dat ondanks het lopend onderzoek de leerkrachten zich moreel verplicht voelden hun belofte na te komen. De foto’s hieronder getuigen van hun welgemeende en aandoenlijke inspanning.

Ilsede

In mijn vorig bericht mocht u al wat lezen omtrent de timing van het bezoek van onze vrienden uit Ilsede. Dat akkefietje heeft gelukkig niemand aan zijn of haar hart resp. Herz laten komen. Het werd bijgevolg een leuke en eens te meer leerrijke week van tweetaligheid. Hieronder de foto’s van het meer officiële deel van het traject. Plus eentje met M.C. De Coninck … de boog moest inderdaad niet altijd gespannen staan.

Dag

Onderstaande foto’s kreeg ik aangereikt onder de titel ‘Dag leerkracht’. U begrijpt dat dit in al zijn compactheid toch een multi-interpreteerbare zin is. Is het een vriendelijke welkomstgroet? Leest u er een nogal droge afscheidsformulering in? Of gaat het over de Dag van de Leerkracht? Ik laat u niet langer in het ongewisse: de derde keuze is de goede. Dankzij de vriendelijke zorgen van onze ouderraad zitten de leerkrachten van Walfergem er voortaan warmpjes in. Dat er enig gekissebis geweest is over welke kleur nu best bij welke persoonlijkheid past … ik laat het graag onvermeld (des te meer omdat mij –overigens geheel terecht– een kaartje ‘genie’ te beurt is gevallen). Wij zijn in elk geval prima voorbereid op wat ons de volgende maanden te wachten staat: laat de vorst maar komen. En voor mijn part mag hij gerust zijn twee koninginnen meebrengen.

Een beetje ongelukkig

Al Gore had het ongetwijfeld an inconvenient coincidence genoemd, en zij waren alleszins niet bewust zo gepland, de didactische uitstappen van het zesde jaar op deze eerste maandag van oktober. Collega De Coninck en de helft van de laatstejaars namen onze jonge Duitse vrienden uit het gejumeleerde Ilsede op sleeptouw naar het bruisende Brusselse stadsleven. Op dat eigenste moment mocht collega Van der Meeren onder mijn deskundige chaperonnage de andere helft van de zesdes naar Mechelen loodsen. Voor een bezoek aan de Dossinkazerne annex museum. Alwaar een aardedonkere episode belicht werd uit de geschiedenis van onze oosterburen. In tempore suspecto zou deze ongelukkige samenloop zonder meer geleid hebben tot minstens een ferme diplomatieke rel. Gelukkig zijn de gemoederen ondertussen een beetje bedaard. En, toegegeven, de gedreven en bedreven gidsen deden alle moeite om de jonge generatie van ginds geen schuldgevoel aan te naaien. Zelfs het begrip Duitser (of, godbetert, den Duits of de moffen) werd halsstarrig uit het vocabularium geweerd. Maar goed, het werd een vaak beklijvend bezoek in een sobere en moderne setting. Met ampele duiding van de ruime context maar evenzeer veel en nadrukkelijke aandacht voor la petite histoire. En omdat je nu eenmaal (alle nieuwe Vlaamse sci-fi films ten spijt) het verleden niet kunt veranderen: ongetwijfeld minstens even belangrijk een duidelijke link naar en boodschap over de actuele situatie in de wereld.

Op de loop

voeten

De goed-weergoden waren op de afspraak deze keer. De omstandigheden waren i-de-aal voor de scholencross: temperatuur, luchtvochtigheid, stralingscoëfficiënt, pollenconcentratie en windsnelheid … zelfs voor zijn Memorial had Wilfried Meert het zich niet beter kunnen aankopen. Maar het was dan ook een beetje van moetens : Rio 2016 komt gevaarlijk dicht in de buurt, en de sportbonzen hengelen her en der naar opvolgers voor de wat slabakkende Borlée’s en naar concurrenten van het Oranje Spurtgevaar. En dan is Asse the place to be, tijdens de jaarlijkse sporthoogdag waarop het lokale Vrij Onderwijs sportief de degens kruist met … nu ja … met de anderen dus (de omschrijving ‘Onvrij’ zou inderdaad niet helemaal terecht zijn). Met honderden stonden zij aan de start, de sedert 1 september afgetrainde lichamen, hunkerend naar een prestatie die zou opvallen bij de talrijk langsheen het parcours aanwezige scouts. Of bij de concurrenten, vervelend spionerend vanuit een constant overvliegende helikopter. In tijden van drones kan ik dergelijk gedrag alleen maar met enige scheldwoorden neersabelen: ouderwetse wentelwiek, aftands hefschroefvliegtuig!

Maar goed, u vraagt mij terecht enige duiding over de geleverde prestaties. Die waren niet slecht, absoluut niet slecht (het tegengestelde zou mij trouwens verbaasd hebben en niet passen in de historische trend). Ook deze keer gingen wij aan de haal met een karrenvracht goud, brons en zilver. Maar of er een Kevin-Borlée-alike tussenzit? Mmmjjjjj … ik weet het zo niet, alle Giorgi’s en Matthia’s ten spijt. Of wij aan Daphne Schippers kunnen tippen? Hhhmm … ondanks Silke en Nouska en een pak ander koket talent, helemaal op schema om Hollands Glorie te verslaan zitten wij nog niet. Wat dat betreft kwam collega Suls nog het beste uit de verf. De blonde lokken aërodynamisch kort geknipt: daar kan Dafje nog een puntje aan zuigen. Messcherp getraind, geen grammetje teveel: ook dat is nog een werkpunt voor het Nederlandse 200m-goud. Net zoals onze noorderbuur: met een ‘S’ van voor én van achter, de ‘S’ van spurten, van snel, van speedy. Maar nòg wat korter, krachtiger. En toch, in vergelijking met Schippers … ik mis zo wat … slechts een paar dingen, hier een daar. Maar goed, de wetenschap staat voor niets de laatste jaren. Daar kan dus nog werk van gemaakt worden, met een beetje goede wil.

« 1 van 3 »