Een échte sportweek was het weliswaar niet, maar dit komt toch aardig dicht in de buurt. Op woensdag stuurden wij onze meest sportieve dochters en zonen (het kruim van de lessen LO, het dreamteam van Tom & Tomas) uit naar de BLOSO-Trophy in Hofstade. Op de zowat enige zonnige namiddag van de week konden zij er naar hartenlust hun energie kwijt aan een keure natte en droge uitdagingen. Onze meisjes waren heel verdienstelijk met hun knappe 7de plaats, maar onze jongens moesten met hun 9de plaats slechts een duimbreed toegeven.
Na een donderdag om wat uit te rusten bij het meer schoolse werk volgde meteen de sportdag. Voor 3, 4 en 5. En voor 6 weliswaar een aardrijkskundige excursie, maar met een ingebouwde beklimming van de hoogste mijnterril meteen ook een vakoverschrijding waar onze sportleerkrachten alleen maar kunnen om juichen. Van de Trophy vinden jullie alvast achter deze link een fotoreportage.

Het zal je maar overkomen als blogger, de overgang van april naar mei. Waar je de rest van het schooljaar op een gezapig tempo en tussen andere beslommeringen door het randgebeuren op school van commentaar kunt voorzien, komt er plots een heuse golf van activiteiten op je afgedenderd. Wat zeg ik? Een tsunami van Fukushima, een Russische meteoriet én een Wetterse tsjoeketsjoek ineens. Het wordt mij even teveel. Geen woord dus over de leuke 24-uur marathon (en geef toe … 42 km op 24 uur … piece of cake). En ook de zeer gesmaakte Westhoek-tweedaagse komt niet over mijn lippen (trouwens … wie doet nu iets speciaals voor een 99ste verjaardag … da’s toch een beetje om averechts te willen zijn). Lippen op elkaar over de geslaagde Open Dag (dat bespaart mij wat oprispingen over het ‘Open Avond‘-karakter). En de native speakers, Vikas Swarup voorop, die in het zog van de leerkrachten Engels een invasie op onze school lijken te plannen: ik maak er geen woorden aan vuil. Dan nog de sportdagen (even een venijnig grapje: die vallen dit jaar wel écht in het water), de uitstap naar Charleroi en (voor het geval wij daar veilig doorheen geraken) een stukje van de rest van Wallonië: no comment! Over twee weken ben ik er terug. Hopelijk is er dan voor één keer géén nieuws.

Van harte welkom op onze Open Dag op 3 mei. Nu ja … naar lokale gewoonte houden wij een Open Avond, van 19u tot 22u. Maar juist omwille van deze beperkte openingsuren heten wij je met nog meer hartelijkheid welkom. Maak kennis met onze studierichtingen, sla een praatje met onze vakleerkrachten, doe eens een echt natuurkundig experiment. Wandel doorheen onze recent gerenoveerde klaslokalen. En neem deel aan ons mystery-spel. In drie kortfilmpjes proberen telkens een inspecteur en haar hulpje een ernstig (maar … toegegeven … verzonnen) geval van vandalisme op school op te lossen. En jij kunt hen daarbij helpen. En voor de winnaar wacht er misschien een beloning. Hieronder zie je alvast een paar trailers om je in de stemming te brengen.

Vrijdagavond was het opnieuw zover. Een horde oud-leerlingen die onze polyvalente zaal heroverde om onze eigenste derdegraders (hun nakomelingen als het ware) diets te maken hoe het er in het hoger onderwijs aan toe gaat. Collega Balzarini had weer studenten bijeen gesprokkeld uit studierichtingen variërend van de meest evidente tot de meest bizarre (nee, wij vertellen er lekker niet bij dewelke dàt dan wel waren). Het werden honderden gezellige babbels tussen ‘oud’ en jong, in een ongedwongen sfeer maar wellicht dubbel zo informatief als wat het officiële circuit kan bieden.

… en weg zijn wij! Of in elk geval onze ‘zesdes’. Nog maar pas terug van hun 100-(laatste)-dagenviering, vertrokken zij donderdag op hun traditionele ‘laatstejaarsreis’. Naar (een stukje van) Italië en naar Kroatië (dat te klein is om er een stuk af te knabbelen). Onder deskundige leiding van onze über-gids Dirk De Grove, niet minder dan alleskenner over de regio (of toch zo ongeveer), bewaarengel voor onervaren buschauffeurs en kwelgeest voor die welke zich ervaren durven noemen. Ook nu weer heeft hij zijn wagen niet volgeladen met oude … nu ja, hij wordt geëscorteerd door een team jonge en enthousiaste collega’s. Het wordt zoals elk jaar een cultureel en (natuur)historisch hoogtepunt. Of de nieuwe paus het zal winnen van Jupiter, of het Lido van Venetië het haalt van de meren van Plitvice … dat weten wij pas volgende week. Van één ding zijn wij evenwel zeker: wij zullen zien dat het goed was.

“I’ll be back.”  … had ik de begeleidende leerkrachten in ware Terminatorstijl én in koor horen zeggen (of heb ik mij dat alleen verbeeld in een nare droom). En terug zijn zij, met volgens de eerste berichten (uit doorgaans goedingelichte bronnen) een valies vol leuke en interessante ervaringen. Niet gekocht bij Harrods, maar onderweg gesprokkeld langs de bezienswaardigheden in Londen, Canterbury en Dover. Toffe boot en bus (en geen trein die vertraging kon hebben), toffe chauffeur en gids (die hadden wij zo besteld), toffe leerkrachten (wij hebben immers geen andere), toffe gastgezinnen (over dat ene dat niet in deze categorie past heb ik het even niet), een toffe bende leerlingen (wij horen dat wel elke keer, maar ditmaal nog iets meer nadrukkelijk). En (uiteraard, daar doen wij het voor) superinteressante bezoekjes aan het culturele top-aanbod. Naast een heleboel fotomateriaal elders op de site kun je ook eens doorklikken naar onze Facebookpagina voor wat visuele impressies.

3-14, om het niet maart de veertiende te noemen. Pi-entere lezers hebben het al begrepen … internationale pi-dag.Wiskundeleraar Ritsaart Willockx kon dit natuurlijk niet zomaar laten voorbijgaan in zijn 4WE. Dat moest gevierd, wat zeg ik, gefêteerd worden. Niet met pi-stoleetjes of een tekenfilm van Pi-nocchio of Pi-et Pi-raat. Zelfs niet met een gesigneerde foto van Brad Pi-tt of een pi-nn-up van Angelina Jolie. Nee, met een zelfgebakken ‘mathematiforme’ chocoladecake (waren daar niet sluiks pi-stachenootjes in vermengd?) en voor iedereen een numeriek kroontje (zag ik daar een stukje pi-riet glinsteren, of was het pi-romorfiet?). En veel grap-pi-ge cartoons over een merkwaardig getal waarvan de naam mij nu even ontsnapt. Toch een beetje jammer e(h) dat februari geen 71 dagen telt.

De ‘vijfdes’ zijn al duchtig aan het warmlopen voor hun vierdaagse studiereis naar Londen (en zo) op woensdag. Zal nodig zijn als wij Frank & Sabine mogen geloven, en het MetOffice samen met hen. Gelukkig hebben zij een strak programma voor de boeg met Westminster Abbey, National Gallery, Tate Modern, Tower, Lion King, Science Museum British Museum, Greenwich, Jack the Ripper (enfin, toch zijn geest die door the London Walks nog prima levendig wordt gehouden), Canterbury Cathedral en Dover Castle. En alles wat daar op de kilometerslange wandelingen tussenin ligt. Geen tijd om te koukleumen dus. En voor de barre avondstonden is er nog het hartverwarmende british food, met liefde bereid door de charmante gastgezinnen. De leerlingen zijn nu al aan het likkebaarden (alle broojeaapverhalen te spijt).

Op complimentendag een welgemeend proficiat aan onze 4dejaars-Damiaanstiftenverkopers. En aan Niels Destadsbader die zijn peterschap van de Damiaanactie met verve vervulde. Zijn gloedvol betoog en nog wat andere kwaliteiten hielden de leerlingen een heel lesuur lang in de ban. Met -uiteraard- een goedgebrachte getuigenis van zijn bezoek aan Nicaragua en de acties rond berglepra. Maar ook met een wat meer Amikale toets die door heel wat leerlingen (of waren het gewoon fans) bijzonder gesmaakt werd. Voor één keer kon zelfs de schoolbel hen niet uit hun concentratie halen. Onder het goedkeurend oog (en oor) van lokale gangmaker Dominique De Coninck gaf Niels zelfs een proeve van zijn vocale kwaliteiten. De massaal toegestroomde pers kon het alleen maar beamen: ‘t was goed gedaan, door alle partijen. Volgend jaar nog van dat(tum) … en omdat ook deze blogger niets (of toch weinig) menselijks vreemd is: misschien voor de verandering met Niels’ collega Véronique Leysen als meter.

De krokusjes hebben het moeilijk gehad in hun eigenste vakantieweek, en de eerste schooldagen na het reces waren weerkundig ook al niet hartverwarmend. Maar de échte warmte ‘zit van binnen’, denk je dan maar samen met Clouseau. Nee toch … dan plakken zij nog een warme-truiendag midden in de week! Een eufemisme voor de verwarming die een paar graden lager gaat. Slechte timing bovendien, met twee dagen later op vrijdag (en dus ook op maandag) een defecte verwarmingslijn naar de polyvalente zaal. Dat worden pas échte warme-truiendagen! Gelukkig zijn er nog wat morele opwarmers. Eén derde van de deelnemers aan de wiskunde-olympiade stoot fraai door naar de 2de ronde (go for it, Tina), en een flink deel van onze jongere she-leerlingen is in verwachting van Niels De Stadsbader. Enfin … in verwachting van zijn bezoekje op donderdag in het kader van onze flinke Damiaan-verkoop. Go for it, Niels!